Jest mnóstwo interesujących osób pochodzących z naszych stron - naukowców, duchownych, żołnierzy, przedsiębiorców, sportowców, muzyków, artystów, poetów... Wielu żyje obok nas, innych los pchnął w najdalsze zakątki świata. O niektórych już słyszeliśmy a innych w ogóle nie znamy. Chcemy przybliżać sylwetki ciekawych osób z Makowa Mazowieckiego poprzez strony portalu www.makowmazowiecki.pl. Prosimy o dzielenie się swoimi losami lub o informacje o znanych Państwu ciekawych osobach. Zaproszenie to kierujemy szczególnie do tych, którzy czytają nasz serwis poza granicami Polski.
Po ukończeniu matury i 10-miesięcznego kursu dla nauczycieli nakazem pracy Ministerstwa Oświaty dostał skierowanie do powiatu makowskiego w roku 1955.
Przebieg pracy:
-1955-56- nauczyciel w Szkole Podstawowej w Budzynie
-1956-57-nauczyciel w Szkole Jedenastoletniej w Makowie Maz.
-1957-59-nauczyciel w Szkole Podstawowej w Ciepielewie
-1959-60- kierownik w Wydziale Oświaty PPRN
-1960-67-kierownik Szkoły Podstawowej w Ciepielewie
-1967-91-Dyrektor Szkoły Podstawowej Nr 2 w Makowie Maz.
Łącznie przepracował w zawodzie nauczyciela 36 lat, w tym na stanowisku kierowniczym 32 lata.
W 1967r. szkoła kierowana przez p. Artyfikiewicza, której siedzibą był budynek Liceum Ogólnokształcącego, została przeniesiona do baraku przy ul. Warszawskiej, a kierownik wraz z kadrą starał się o budowę nowej szkoły. Do baraku z roku na rok uczęszczała coraz większa liczba dzieci, szkoła pracowała na zmiany.
W roku 1973 władze po usilnych staraniach kierownika, nauczycieli i rodziców podejmują decyzję budowy Szkoły Podstawowej Nr 2.Kierownik szkoły codziennie jest na budowie. W 1975r. budynek zostaje oddany do użytku, a dla Pana Włodzimierza Artyfikiewicza rozpoczyna się czas organizacji, doprowadzenie wnętrza i otoczenia szkoły do normalnej pracy. Pracują przy tym rodzice, nauczyciele i dzieci.
Pan Włodzimierz Artyfikiewicz już jako dyrektor szkoły podwyższa swoje kwalifikacje studiując na WSP w Słupsku i w 1981r. uzyskuje magisterium z pedagogiki. Ze względu na ciasnotę w szkole i wielozmianowość, dyrektor podejmuje inicjatywę dobudowania nowego skrzydła szkoły od strony ul. Pułaskiego. Przy bardzo niskim nakładzie finansowym miasta, wspólnie z rodzicami czynem społecznym (darmowa robocizna) powstaje dzięki zapobiegliwości i pracy Dyrektora w 1986r. 9 klas, które wpływają na poprawę warunków pracy p. Dyrektora w budowę i organizację szkoły. Zostaje wyróżniony:
Nagrodą Kuratora Okręgu Szkolnego Warszawskiego 1973r.
Złotym Krzyżem Zasługi 1976r.
Medalem Komisji Edukacji Narodowej 1977r.
Nagrodą Ministra Oświaty i Wychowania 1978r.
Odznaką „Za zasługi dla woj. ostrołęckiego” 1978r.
Medalem 40-lecia PRL 1985r.
Nagrodą Inspektora Oświaty i Wychowania 1986r.
Nagrodą Kierownika Wydziału Oświaty, Kultury i Kultury Fizycznej Urzędu Wojewódzkiego w Ostrołęce 1989r.
Dyrektor Włodzimierz Artyfikiewicz działa także w organizacji związkowej ZNP i Związku Harcerstwa Polskiego. ZA działalność w ZNP w 1979r. otrzymuje złotą odznakę tego Związku.
W okresie swojej pracy w oświacie jest aktywnym instruktorem ZHP, bierze czynny udział w zadaniach tego Związku, jest członkiem jego władz. W swojej 36-letniej pracy P. Dyrektor wychował wiele młodych ludzi, którzy później ukończyli szkoły średnie i wyższe, a obecnie zajmują wiele eksponowanych stanowisk przynosząc chlubę miastu, a przecież pierwsze kroki stawiali właśnie w szkole, w której dyrektorem był Pan Włodzimierz Artyfikiewicz.
Uchwałą nr XXXIV/212/2006 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 25 maja 2006 roku został odznaczony odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
PIOTR WIESŁAW MATEJUK
Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Makowie Mazowieckim rocznik 1951, absolwent Politechniki Warszawskiej. Pracuje i mieszka w Warszawie. Piotr Matejuk z racji swego zainteresowania historią, broni pracę doktorską w Wojskowym Instytucie Historycznym, ale dalej pracuje w swoim zawodzie.
W Makowie Mazowieckim dał się poznać jako wielki społecznik. Do Jego najważniejszych inicjatyw i działań należy:
- utworzenie w mieście telefonicznej centrali automatycznej poprzez ułatwienie kontaktów z ministrem odpowiedzialnym za telekomunikację w Polsce
- czynny udział w pracach związanych z reaktywacją powiatu makowskiego w 1998r.
- zakupienie dla LO w Makowie Mazowieckim sprzętu biurowego z własnych środków
- czynny udział w organizacji Parku Sapera i sesji popularno – naukowej związanej z historią Makowa i powiatu makowskiego
- rozpropagowanie w Polsce i za granicą filmu „Jedno miasto – dwie kultury”, którego twórcami była młodzież makowska
- organizacja I a następnie kolejnych Zjazdów Absolwentów Makowskiego Liceum.
Był pomysłodawcą nadania 4 stronom Rynku nazw zasłużonych obywateli miasta Makowa, a jedną z tablic ufundował samodzielnie. Pan Piotr Matejuk był także inspiratorem wmurowania płyty pamiątkowej poświęconej dr Teofilowi Sokołowskiemu, organizatorowi I szpitala w mieście.
Z racji swoich zainteresowań historią miasta, jego artykuły w prasie lokalnej oraz fotografie przybliżają mieszkańcom dawny Maków.
Jest założycielem i aktywnym członkiem Towarzystwa Miłośników Ziemi Makowskiej i prezesem koła tego Towarzystwa w Warszawie. Za swoją pracę został uhonorowany wieloma odznaczeniami zawodowymi i państwowymi, m.in. Złotym Medalem Honorowym im. dr Teofila Sokołowskiego.
Uchwałą nr XXXIV/213/2006 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 25 maja 2006 roku został odznaczony odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
KS. JÓZEF ŚLIWKA
Po ukończeniu Wyższego Seminarium Duchownego i otrzymaniu święceń kapłańskich w 1956r. pracę rozpoczyna w Płońsku. Dalsza droga to: parafia w Ciechanowie, studia na KUL-u, praca w Kurii Diecezjalnej w Płocku, parafia w Gostyninie i w 1980r. zostaje przeniesiony na stanowisko proboszcza do Makowa Mazowieckiego. W okresie pełnienia funkcji proboszcza daje się poznać jako dobry gospodarz i doskonały przyjaciel parafian. Mając doskonały kontakt z młodzieżą spowodował, że w okresie swojej działalności w Makowie Mazowieckim 18 uczniów szkół średnich wstąpiło do seminariów duchownych pełniąc dziś duszpasterską powinność w różnych miejscowościach w Polsce i za granicami kraju. W Kościele dzięki inspiracji proboszcza i dobrej woli parafian ks. Józef Śliwka wykonał:
- złocenie ołtarzy
- remont organów
- zmodernizował oświetlenie wnętrza Kościoła
- renowację zabytkowego, bocznego ołtarza
- ogrzewanie Kościoła
- powiększył powierzchnię cmentarza, która też została ogrodzona i doprowadzono wodę.
Z jego inicjatywy parafianie budują kaplicę na nowej powierzchni cmentarza, a to spowodowało, że kondukty pogrzebowe nie idą ulicami miasta blokując ich przejazd.
Remont i rozbudowa plebanii, kaplica w szpitalu, ogrodzenie starego przedwojennego cmentarza też powstaje z inspiracji ks. Józefa Śliwki. Ksiądz proboszcz cieszy się w mieście doskonałą opinią jako człowiek i duszpasterz. Dowodem tego była uroczystość 50-leci Jego święceń kapłańskich obchodzona 12 lutego br. Podczas uroczystości za duchowe przewodnictwo przez ćwierćwiecze w naszym mieście dziękowała Księdzu młodzież, nauczyciele, władze miasta i wierni. Ksiądz proboszcz jako kanonik, a od 6 lat jako prałat, jest członkiem Kapituły Katedralnej Płockiej. Został odznaczony „Medalem im. dr Teofila Sokołowskiego” przyznawanym za zasługi dla szpitala.
Uchwałą nr XXXIV/214/2006 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 25 maja 2006 roku został odznaczony odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
APOLONIA RUPIŃSKA
Pracę pedagogiczną rozpoczęła w 1947r. jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w Głażewach k. Różana, a następnie jako wychowawczyni w Domu Dziecka w Karniewie. Rodzinny Dom Dziecka w Makowie Maz., którego została kierownikiem, powstaje 5 listopada 1960r. W tych latach był to czwarty dom w Polsce a pierwszy w woj. Warszawskim przeznaczony dla sierot i półsierot.
W domu tym wraz z wychowankami mieszkało 4-ro dzieci własnych pani Apolonii i Jana Rupińskich, a samych wychowanków od 7-10, a nawet więcej. Niektórzy z nich przebywali od najmłodszych lat aż do ukończenia szkół średnich i uzyskania pełnoletniości.
W okresie swojej pracy, tj. do 1991r. dom państwa A. i J. Rupińskich opuszcza 50 wychowanków ukończywszy szkoły zawodowe, technika i licea, utrzymując kontakt z przybranymi rodzicami, zapraszając na śluby, chrzciny i inne uroczystości rodzinne. W naszym mieście mieszka i pracuje 10 dzieci wychowanków, już dorośli, z własnymi dziećmi.
Praca Pani A. Rupińskiej trwa 24 godziny na dobę. Rodzinnym Domem Dziecka interesują się władze miasta, powiatu i województwa, a także prasa, która z zainteresowaniem śledzi poczynania i pracę przybranych Rodziców. Opinie o pracy, w szczególnie zaangażowanie p. Apolonii Rupińskiej są bardzo pozytywne, o czym świadczą zapisy w Kronice RDDZ, prasie lokalnej i krajowej.
Poprzez swoją pracę uratowała wiele dzieci przed bezdomnością i sieroctwem. Stworzyła im szansę wejścia w normalne życie będąc ich matką, wychowawczynią, nauczycielką i drogowskazem w przyszłość. Starała się, żeby dzieciom nie zabrakło uśmiechu i ciepła rodzinnego, a także jedzenia i dachu nad głową.
Pani Apolonia Rupińska za swoją pracę otrzymuje wiele odznaczeń, m.in.:
Odznaka Przyjaciela Dziecka 1965r.
Odznaczenie „ Za zasługi dla woj. warszawskiego” 1966r.
Srebrny Krzyż Zasługi 1969r.
Złota Odznaka ZNP 1971r.
Złoty Krzyż Zasługi 1974r.
Medal Komisji Edukacji Narodowej 1974r.
Odznaka „Za zasługi dla woj. ostrołęckiego” 1979r.
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 1983r.
Pani Apolonia Rupińska obecnie pracuje na ½ etatu w placówce, wykonując wiele prac na rzecz dzieci oraz służy pomocą pedagogiczną swojej córce, która kontynuuje pracę matki i ojca.
Uchwałą nr XXXIV/235/2006 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 14 września 2006 roku została odznaczona odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
KAZIMIERZ STĘPKOWSKIł
Rodowity makowianin, nauczyciel, wychowawca dzieci i młodzieży. Od 1963 roku instruktor harcerski, który przeszedł wszystkie szczeble. Od 1971 roku kwatermistrz, a następnie komendant Szczepu ZHP przy ZSZ. Członek KH ZHP Maków Maz. Organizator obozów wędrownych (10) i stacjonarnych (ok. 50) w tym i międzynarodowych (byłe: NRD, ZSRR, Czechosłowacja, Bułgaria). Prowadził na terenie miasta ok. 10 hufców OHP. Krzewił wśród młodzieży bezinteresowność, wychowanie patriotyczne, patriotyzm do ojczyzny i swojego miasta. Wychowawca niezliczonej rzeszy harcerzy, instruktorów, ludzi co najmniej dwóch pokoleń. Pomimo słabego stanu zdrowia był człowiekiem obdarzonym dużą charyzmą i bezinteresownością. Utożsamiany był przez społeczność miasta Makowa Maz. z ideą harcerstwa, jako wielopokoleniowy wychowawca. Od 1990 roku był członkiem zarządu OSP w Makowie Maz.
Odznaczony „Złotym i srebrnym krzyżem za zasługi dla ZHP”, „Srebrnym medalem za zasługi dla OSP”.
Uchwałą nr XXXVII/236/2006 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 14 września 2006 roku został odznaczony odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
BOGUMIŁ JAN DZWONIARSKI
Pełnił przez 18 lat (od 1962 r.) stanowisko Kierownika Wydziału Oświaty i Kultury Urzędu Powiatowego w Makowie Mazowieckim., a następnie Inspektora Oświaty i Wychowania, był m.in.:
- inspektorem budowy SP Nr 2, ZSZ,PP Nr 2, 3, 4, 5,a następnie rozbudowy SP Nr 2 i budynków dydaktyczno – gospodarczych przedszkoli i LO, doprowadził do końca budowę MDK,
- dzięki jego innowacji nasza oświata została dobrze wyposażona w sprzęt i pomoce naukowe,
- dokonując osobiście naboru kadry pedagogicznej oraz inspirując ich późniejsze dokształcenie doprowadził do radykalnej zmiany poziomu wykształcenia obywateli ( z jednego nauczyciela z wyższym wykształceniem w przedszkolach do 64% pozostali ukończyli SWP, w szkołach podstawowych wzrost wykształcenia z 50% na poziomie średnim pedagogicznym i 50% bez kwalifikacji do 86% z wykształceniem wyższym magisterskim i pozostali na poziomie SN),
- za jego kadencji wzrósł odsetek dzieci objętych opieką przedszkolną z 15 % do 92 % w 1980r.
Bardzo efektywne i różnorodne są jego zasługi na rzecz kultury od właściwego doboru kadry dla MDK do inspirowania, tworzenia zespołów muzycznych, tanecznych, chórów, a także współpracy kulturalnej z Makowem Podhalańskim.
Organizator licznych sesji naukowych, pozyskał naukowców do współpracy dla wydania monografii „Maków Maz. i Ziemia Makowska”. Pan B.J. Dzwoniarski pozyskał na rzecz tej edycji papier, wydawcę i zgodę cenzury. Jego staraniem wzniesiony został budynek przy ul. Kościelnej mający być siedzibą Muzeum Regionalnego. Zapoczątkował gromadzenie zbiorów .
Był organizatorem SZS, Towarzystwa Miłośników Ziemi Makowskiej i jego pierwszym prezesem, współorganizator BORT-u i ruchu turystycznego, organizator masowych akcji letnich – 20 kolonii, obozów harcerskich, współorganizator ośrodka ZHP w Drozdowie, organizator i pierwszy prezes LOP.
Za swe zasługi odznaczony m.in.:
- Krzyżem Kawalerskim Orderu Odznaczenia Polski 1980r.
Uhonorowany Tytułami: Zasłużony Pracownik Państwowy, Zasłużony Pracownik Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska. Otrzymał także Odznakę „Za zasługi dla województwa warszawskiego”.
Uchwałą nr XXXVII/237/2006 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 14 września 2006 roku został odznaczony odznaką „Za zasługi dla Miasta Makowa Mazowieckiego".
KRZYSZTOF LUCIAK
Dr Krzysztof Luciak podejmuje z dniem 1 marca 1958 r. pracę w Makowie Mazowieckim. Pełni obowiązki kierownika poradni przeciwgruźliczej, obejmującej zasięgiem swojej działalności cały powiat makowski, a następnie jest kierownikiem poradni radiologicznej. Pracując uczy się i uzyskuje I i II stopień specjalizacji we ftyzjatrii oraz I stopień specjalizacji w radiologii oraz tytuł doktora nauk medycznych.
W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych gruźlica, tak w samym Makowie Maz., jak i w powiecie, jest groźną i postępującą chorobą społeczną. Co roku wykrywanych jest ok. 200 nowych zachorowań, z czego ponad 30% chorych umiera, a ponad 25% chorych prątkując zaraża innych.
Bardzo wysokie wskaźniki zachorowalności i umieralności, znaczna liczba przewlekle chorych oraz duży stopień inwalidztwa oddechowego – to najważniejsze wyzwanie doktora K. Luciaka w tamtym okresie.
Dr Krzysztof Luciak dostrzega nieskuteczność leczenia niekontrolowanego i dlatego tworzy nowatorski system leczenia nadzorowanego, którego istotą jest to, że chorzy przez dwa lata przyjmują leki bezpośrednio w zorganizowanych w tym celu punktach leczenia nadzorowanego lub leki w przypadkach koniecznych są dowożone do ich domów i zażywane pod nadzorem pielęgniarek.
Przekonanie do takiego systemu leczenia wymagało ogromnej pracy uświadamiającej prowadzonej przed doktora K. Luciaka i jego zespół. Zorganizowanie nadzorowanego systemu leczenia, jego wdrożenie połączone z masową akcją szczepień i profilaktycznych badań radiologicznych szybko przyniosło nadzwyczaj pozytywne efekty. Obecnie wskaźniki zachorowalności w powiecie makowskim należą do najniższych w kraju, a umieralność na gruźlicę jest bliska zeru.
Zasługi doktora K. Luciaka dla osiągnięcia takich efektów leczenia gruźlicy są niepodważalne. Bez stworzenia przez Niego nowatorskiego systemu leczenia, setki chorych zmarłoby na te chorobę.
Dr Luciak jest tez organizatorem w 1959 r. placówki czerwonokrzyskiej w Makowie Maz. Głównie dzięki Niemu zostaje powołany Zarząd Powiatowy PCK, którego prezesem jest On aż do 1994 r. Krzewienie idei humanitarnych, oświaty zdrowotnej, organizowanie kół PCK wśród młodzieży szkolnej i dorosłych, tworzenie drużyn sanitarnych, domowa działalność opiekuńcza nad przewlekle chorymi niepełnosprawnymi, propagowanie honorowego krwiodawstwa – to wspaniałe osiągnięcia wielu, często bezimiennych wolontariuszy. Animatorem tej działalności był bezsprzecznie dr Krzysztof Luciak.
Za swą wykonywaną z autentyczną pasją do 31.12.2002 r. pracę zawodową, pracę społeczną, działalność partyzancką i w ruchu ludowym, p. płk. Dr K. Luciak został odznaczony m.in. : Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Walki o Niepodległość, Medalem za zasługi dl Ruchu Ludowego, Złotą Odznaką PCK Kryształowe Serce – za wybitne zasługi w rozwoju honorowego krwiodawstwa.
Uchwałą nr IX/63/2007 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 31 maja 2007 roku został odznaczony odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
ZOFIA MARMULEWSKA
Liceum Ogólnokształcące w Makowie Maz. ukończyła w 1964 r. Wykształcenie wyższe – magister pedagogiki i średnie bibliotekarskie.
Pracę zawodową zaczęła po ukończeniu matury w Miejskiej i Powiatowej Bibliotece Publicznej na stanowisku instruktora i od tej chwili na stałe związała się z Makowem Maz.
W latach 1975 –1980 pracowała w Wojewódzkiej Radzie Związków Zawodowych w Ostrołęce z/s w Makowie Maz. Pod koniec 1980r. wróciła do pracy w Miejskiej Bibliotece Publicznej na stanowisko kierownik działu gromadzenia zbiorów. Od 01.02.1991r. – 30.04.2005r. (do czasu przejścia na emeryturę) była dyrektorem Miejskiej Biblioteki Publicznej. W zawodzie bibliotekarskim pracowała 35 lat.
Poza pracą zawodową aktywnie zajmowała się działalnością społeczną. Od 1968r. jest członkiem Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich, w których pełniła różne funkcje. Trzy kadencje była Przewodniczącą Powiatowego Koła SBP, członkiem Zarządu Okręgu, członkiem Zarządu Oddziału SBP. Od 1972r. jest członkiem Towarzystwa Miłośników Ziemi Makowskiej. Dwie kadencje jest członkiem Zarządu, a od 1992r. Wiceprezesem Towarzystwa.
Za swoją działalność społeczną i pracę została uhonorowana odznaczeniami państwowymi i resortowymi:
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2005 r.),
- Złoty Krzyż Usługi,
- Odznaka Zasłużony Działacz Kultury.
Uchwałą nr IX/64/2007 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 31 maja 2007 roku została odznaczona odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
TERESA MARCINIEC
Teresa Marciniec pracę jako nauczyciel rozpoczyna w 1968 r. po ukończeniu studium nauczycielskiego, kierunek filologia polska, najpierw w Szkole Podstawowej Nr 1, a po roku pracy przenosi się do Szkoły Podstawowej Nr 2. Dała się poznać jako zdolny i pracowity nauczyciel i wychowawca, doskonały organizator. Uczniowie Pani T.Marciniec odnosili wiele sukcesów w konkursach jęz. polskiego na szczeblu miasta i województwa ( 7 jej uczniów zostało laureatami olimpiad z języka polskiego). W latach 1973-1987 pełniła funkcję przewodniczącej zespołu samokształceniowego nauczycieli języka polskiego z rejonu Makowa Mazowieckiego. W 1978 broniła pracę magisterską na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku filologia polska. W roku 1986 została powołana na wice-dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 2 i tę funkcję pełniła do 1991r., w którym wygrała konkurs na dyrektora tejże szkoły.
W czasie pełnienia funkcji dyrektora szkoły realizuje międzynarodowy program edukacyjny „Socrates” i z tego tytułu szkoła otrzymała pomoc finansową w formie grantów na swoją działalność. Powstało wiele publikacji na temat miasta Makowa, „Maków na starej fotografii”, „Historia herbu Makowa Maz.”, „Przewodnik po Makowie”.
Dużo czasu poświęciła na zdobywanie środków pozabudżetowych, dzięki którym wykonała wiele prac remontowych, zakupiła pomoce naukowe i sprzęt dla szkoły.
Pani Teresa Marciniec była i jest doceniana przez władze oświatowe i samorządowe. Za swoją pracę otrzymała:
-Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 2001r.
-Złoty Krzyż Zasługi 1998r.
-Medal Komisji Edukacji Narodowej Stopnia I 1992r.
-Nagrodę Specjalną Ministra Oświaty i wychowania 1985r.
-Nagrodę Kuratora Oświaty 1975, 1981, 1995r.
-Nagrodę Inspektora 1987,1989r.
-Nagrodę Burmistrza Miasta 1996, 1999, 2001, 2002r.
Uchwałą nr IX/65/2007 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 31 maja 2007 roku został odznaczony odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
MARIAN PACZKOWSKI
Pan Marian Paczkowski jest działaczem Polskiego Czerwonego Krzyża od 1976r. Przez cały czas działa w Makowie Mazowieckim. Jest założycielem Klubu Honorowych Dawców Krwi przy FEZ BOLT i jego długoletnim Prezesem. Jest inicjatorem współzawodnictwa na rzecz oddawania krwi oraz współorganizatorem Olimpiady Honorowych Krwiodawców od 5 lat, a ostatnio w 2006r. organizatorem Olimpiady w Makowie Maz. Jest organizatorem Klubu HDK przy Urzędzie Miejskim – jest obecnie Prezesem tego Klubu. W ramach pracy Klubu jest inicjatorem oddawania krwi w ramach Krwiodawstwa Honorowego dla potrzebujących mieszkańców Makowa i okolic. Sam oddał 47,950 litrów krwi. Jest również ławnikiem w Sądzie Rejonowym Wydział Karny w Przasnyszu od 6 lat. Jako długoletni działacz społeczny angażuje się w działalność na rzecz miasta Makowa Mazowieckiego. Współdziała z wieloma organizacjami o zasięgu miejskim, jaki i powiatowym, a w szczególności jest członkiem Rady Powiatowej OPZZ, Przewodniczącym Sądu Koleżeńskiego. Jest od ponad 18 lat Społecznym Inspektorem Pracy. W ramach pracy społecznej pełni funkcję Przewodniczącego Rejonowej Rady Krwiodawstwa.
Otrzymane odznaczenia:
- Odznaka Honorowa PCK IV st. leg. nr 92908 z dn. 08.04.1986r.
- Odznaka „Zasłużony dla woj., Ostrołęckiego” leg. nr 05868/88 z dn. 22.11.1989r.
- Odznaka Honorowa PCK III st. leg. nr 117976 z dn. 08.10.1991r.
- Brązowy Krzyż Zasługi nr 1632-86-159 z dn. 11.06.1986r.
- Odznaka Honorowa PCK II st. leg. nr 133168 z dn. 27.09.1996r.
- Kryształowe Serce leg. nr 160/96 z dn. 07.09.1996r.
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski nr 276-2001-91 z dn. 07.11.2001r.
- Odznaka Honorowa PCK I st. nr 146196 z dn. 09.09.2004r.
Uchwałą nr IX/66/2007 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 31 maja 2007 roku został odznaczony odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
TADEUSZ WIŚNIEWSKI
Nauczyciel muzyki. Od 1980 roku organizator i twórca orkiestry dętej powstałej na bazie zakładowej orkiestry PMB Zręb. Nauczyciel i instruktor ponad 100 osób, które czynnie grały w orkiestrze. Jako kapelmistrz wraz z orkiestrą odnosi wiele sukcesów m.in. czołowe miejsca w konkursach orkiestr dętych OSP na szczeblu byłego woj. Ostrołęckiego, koncerty i przeglądy Amatorskich Zespołów Muzycznych na szczeblu ogólnopolskim. Od 25 lat uświetnia wszelkie uroczystości o charakterze miejskim jak i powiatowym. Wychowawca, społecznik. Pełni funkcję w-ce Prezesa OSP w Makowie Maz. Odznaczony: brązowym, srebrnym i złotym medalem” „Za zasługi dla pożarnictwa”, „Zasłużony Działacz Kultury”, „Zasłużony dla woj.. ostrołęckiego”.
Utożsamiany przez społeczność miasta Makowa Maz., jako wielopokoleniowy wychowawca muzyków orkiestry dętej.
Uchwałą nr IX/67/2007 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 31 maja 2007 roku został odznaczony odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
SYBILIA KACPRZYCKA
Sybilia Kacprzycka w zawodzie nauczycielskim pracowała w latach 1952-1991. Od roku 1961 nauczycielka Szkoły Podstawowej nr 1 w Makowie Mazowieckim. W swojej pracy zawodowej wyróżniała się aktywnością i zaangażowaniem na rzecz dzieci i środowiska. Na szczególne wyróżnienie zasługuje działalność społeczna. W 1954 roku wstąpiła do ZHP i była instruktorem harcerstwa. Pełniła funkcję drużynowej komendanta szczepu oraz członka Rady Hufca . Praca z dziećmi dawała jej możliwość do kształtowania postaw i właściwych zachowań. Pani Kacprzycka realizowała to jako organizator obozów, biwaków, ognisk harcerskich które teraz trudno zliczyć. Dzięki jej zaangażowaniu nasze dzieci poznawały świat uczestnicząc w obozach np. w Bułgarii, Niemczech i innych zakątkach naszego kraju. Praca z młodzieżą i dla młodzieży zawsze była jej pasją.
W harcerstwie posiada stopień harcmistrza.
Za swoje zaangażowanie i społeczny trud została odznaczona:
-Honorową Odznaką Chorągwi Mazowieckiej w 1973 roku; Złotym Krzyżem Zasługi dla ZHP w 1981 roku; Brązowym medalem za zasługi dla obronności kraju w 1988 roku
Pani Sybilla Kacprzycka w swojej pracy zawodowej wyróżniała się sumiennością, otaczała matczyną opieką wszystkie dzieci, była wymagająca , stanowcza i konsekwentna. Osiągała bardzo dobre wyniki w nauczaniu i wychowywaniu swoich uczniów i wychowanków. Jej praca została oceniona na szczególnie wyróżniającą.
Za okres pracy zawodowej została odznaczona:
-Złotym Krzyżem zasługi-w 1977 roku; Krzyżem Kawalerskim-w 1988 roku
Od 1956 roku jest czynnym i aktywnie pracującym członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego w Makowie Maz., w którym pełniła wiele odpowiedzialnych funkcji wywiązując się z nich bardzo dobrze. Po przejściu na emeryturę była sekretarzem oddziału ZNP oraz trzy kadencje przewodniczącą Sekcji Emerytów i Rencistów przy Zarządzie Oddziału ZNP w Makowie Maz.. Swą postawa i troską o innych przyczyniła się do zwiększenia liczebności członków sekcji zdrowotnej i finansowej. Z jej działalności na rzecz związku i sekcji wyróżnić należy:
-imprez okolicznościowych i świątecznych- Dzień Nauczyciela, Dzień Babci i Dziadka, Dzień Matki
-organizowanie czasu wolnego dzieciom członków ZNP pod hasłem „Święto pieczonego ziemniaka”
-współorganizator sesji popularnej poświęconej „80 leciu historii działalności ZNP
- współpraca w organizowaniu „Dziejów ZNP w Makowie Maz. w latach 1976- 2006”
- aktywny udział w procesach związanych z odsłonięciem pomnika nauczycielom poległym w obronie mowy ojczystej
- członek Komisji Historycznej Oddziału ZNP Maków Maz i Okręgu Mazowieckiego ZNP.
Za pracę na rzecz związku wyróżniona :
- Złotą Odznaka ZNP w 1971 roku
- Medal za szczególne zasługi dla związku w 2005 roku
Pani Sybila Kacprzycka jest również członkiem Towarzystwa Miłośników Ziemi Makowskiej gdzie dzieli się swoja wiedzą i doświadczeniem.
Uchwałą nr XXII/132 /2008 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 29 maja 2008 roku została odznaczona odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
ZENOBIA LEGOCKA – GROMADZKA
Pani Zenobia przybyła do Makowa w lipcu 1961 roku, po odbyciu stażu lekarskiego w Stalowej Wol. Od razu podjęła pracę w makowskiej służbie zdrowia pełniła ją nieustannie do 2003.Całe swoje życie zawodowe związała z leczeniem dzieci. Po przyjściu do Makowa zatrudniona została w szpitalu na stanowisku asystenta oddziału dziecięcego oraz w poradni dziecięcej jako lekarz pediatra. W latach 60. Maków był bardzo zaniedbanym terenem. Dużo było dzieci krzywiczych i zwyczajnie biednych. Szpital i przychodnia mieściły się w poniemieckich blokach przy ul. Mickiewicza. Panujące w nich warunki były bardzo trudne. W mieście było tylko sześciu lekarzy, a ich zadaniem było nie tylko leczenie , ale także pomoc społeczna. Toteż doktor Gromadzka pracowała kilkanaście godzin na dobę. W latach 1979-1997 pracowała na oddziale noworodków pełniąc obowiązki ordynatora. Jeszcze po przejściu na emeryturę miała dyżury w poradni dziecięcej oraz w niepublicznym zakładzie opieki zdrowotnej, gdzie zatrudniona była do 2003 roku. Później ze względów zdrowotnych wycofała się z życia zawodowego. Przez kilka lat Zenobia gromadzka pełniła funkcję radnej Powiatowej Rady Narodowej. Jako radnej udało jej się wprowadzić do szpitala dyżury oddziałowe, co znacznie usprawniło pracę szpitala i lekarzy. Poprawiło to również skuteczność leczenia. Doktor Gromadzka oddawała się swojej pracy z wielkim zamiłowaniem., nie szczędząc pracy ani siły. W ciągu 37 lat działalności medycznej wyleczyła 3 pokolenia makowian, którzy do tej pory wspominają ją z wdzięcznością. Ciepła i serdeczna , była zawsze gotowa do pomocy . Kiedy wymagał tego sytuacja jeździła do chorych dzieci w nocy. Nigdy nikomu nie odmówiła wsparcia medycznego. W pracy odznaczała się systematycznością i ogromna kompetencja oraz dużą skutecznością w udzielaniu porad, co dla lekarza jest wielkim sukcesem. Dlatego tez makowianie odnosili się do niej z dużym zaufaniem. Wielu z nich, którzy byli jej pacjentami jako dzieci, potem przyprowadzało do dr Gromadzkiej swoje dzieci, a jeszcze później wnuki, wierząc, że jest najlepszym lekarzem.
Za swoja pracę zawodową oraz społeczną otrzymała następujące medale i odznaczenia:
-Srebrny Krzyż Zasługi; Odznaka „Zasłużony dla województwa ostrołęckiego”, 1981;Odznaka „ Za wzorową pracę w służbie zdrowia”;Medal 10-lecia Polski Ludowej, 1984.
Chociaż dr Gromadzka nie jest makowianką z urodzenia, to wrosła na stałe w historię tego miasta i w pełni zasłużyła na szacunek mieszkańców swoja cicha i pełną poświęcenia pracą.
Uchwałą nr XXII/133/2008 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 29 maja 2008 r. Pani Zenobia została odznaczona odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
JANINA WŁOCZKOWSKA
Janina Włoczkowska jest jedną z najbardziej znanych mieszkanek Makowa . Od wielu lat prowadzi szeroką działalność związaną z upamiętnianiem historii miasta i jego mieszkańców.
Z wykształcenia jest ekonomistką, od 1955 roku pracowała w PPS „Społem” na stanowisku głównej księgowej. Później zatrudniona była w Wojewódzkiej Spółdzielni Spożywców w Ostrołęce gdzie była kierownikiem biura księgowości. W pracy zawsze odznaczała się wielka sumiennością i zaangażowaniem zyskując szacunek swoich przełożonych i współpracowników . Była kompetentna , uczciwa, koleżeńska, przysposobiła do pracy wiele młodych stażystek. Wielokrotnie swoją fachową wiedzą wspomagała różne organizacje m.in. sportowe, pełniąc społeczne funkcje księgowej. Po przejściu na emeryturę oddała się swojej wielkiej pasji, jaką jest utrwalanie historii swojego miasta i jego mieszkańców. Również w tej dziedzinie wykazuje się ogromnym zaangażowaniem i drobiazgowością. Dzięki czemu zgromadziła wiele cennych materiałów, dokumentów i zdjęć z których szeroko korzysta młodzież szkolna, harcerze i inni mieszkańcy. To niezwykle cenna i ważna dla makowian działalność. Wiele lat temu p. Włoczkowska rozpoczęła spisywanie historii miasta, którą doprowadziło do roku 1998. Ogromną zaleta jej pracy jest to, że zapamiętuje w niej zwykłych ludzi, o których łatwo się zapomina. Spisała również historie makowskich rodzin: Jazwińskch, Włoczkowskich, Sztomberskich, Tausiewiczów, Brajczewskich. Niektóre z tych nazwisk już w mieście nie występują, ale dzięki pracy p. Janiny pamięć o nich nie zaginęła.
Pani Włoczkowska chętnie dzieli się swoimi wspomnieniami, uczestniczy w wielu szkolnych projektach edukacyjnych poświęconych Tożsamości regionalnej. Dzięki pomocy i zaangażowaniu powstały liczne prace wykonane przez uczniów Zespołu Szkół nr 2, m.in. : „Miejsca , które warto zobaczyć-Ludzie, których warto poznać. Szkolny przewodnik po Makowie Mazowieckim”, „Szkolna księga Żydów Makowa Mazowieckiego”, „Miejsce (nie)Pamięci Narodowej. Historia starego cmentarza parafialnego” i wiele innych. Wiele z tych prac nagrodzonych zostało w konkursach ogólnopolskich. Pani Włoczkowska wzięła też udział w projekcie zatytułowanym „Jedno miasto dwie kultury” upamiętniającym makowskich Żydów. Od wielu lat jest członkiem Towarzystwa Miłośników Ziemi Makowskiej, uczestnicząc w pracach Zarządu TMZM. Jest aktywną słuchaczką Uniwersytetu Trzeciego Wieku oraz członkiem komitetu obchodów 90-lecia istnienia Szkoły Podstawowej nr 1.Za swoją prace odznaczona została następującymi odznaczeniami i medalami:
- Brązowy Krzyż Zasługi, 1981; Odznaka „Zasłużony dla „Społem”, 1981; Srebrny Krzyż zasługi, 1984; Medal za długoletnie pożycie małżeńskie
Uchwałą nr XXII/134/2008 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 29 maja 2008 roku została odznaczona odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego". JANUSZ ŻERAŃSKI
Pan Janusz Żerański urodził się w 1953 r. w powiecie makowskim, ale Maków zobaczył po raz pierwszy dopiero po matu7rze w latach 50. Zamieszkał tu w 1964 r. Od kilkudziesięciu latzwiązany jest z makowską kulturą, sztuką i oświatą. Jego obrazy zdobią ściany wielu miejskich instytucji i prywatnych domów, a jego uczniowie wystawiają swoje race poza granicami kraju. Pasja i aktywność zawodowa sprawiły, że pracował w wielu miejscach: był wojewódzkim plastykiem w Ełku, w Mrągowie, dekoratorem w WPHW w Ostrołęce, kierownikiem szkoły na Kurpiach, wizytatorem oświaty w Makowie i Ostrołęce, rolnikiem w Glinkach. Był pierwszym kierownikiem i organizatorem Szkoły Podstawowej nr 2 w Makowie, szkolną bibliotekę i wyposażenie wielu pracowni przewoził własną syrenką. Przez wiele lat uczył plastyki w prawie wszystkich makowskich szkołach podstawowych i średnich. Szczególnie dużo osiągnął w Studium Wychowania Przedszkolnego, gdzie kilka absolwentek tej szkoły związało się na stałe z różnymi dziedzinami sztuk plastycznych. Jedna z nich jest znaną stylistką i projektantka mody we Włoszech i oczywiście malarką.
Pan Janusz Żerański był i pozostał człowiekiem aktywnym społecznie, twórczo pracującym na rzecz rozwoju kultury i sztuki w środowisku lokalnym. Był wiceprezesem makowskiego oddziału PCK, wiceprezesem Towarzystwa Miłośników Ziemi Makowskiej , szefem „Solidarności” w SWP, aktywnie działał w harcerstwie, poza godzinami pracy rozwijał talenty młodzieży uzdolnionej plastycznie. Jego największą pasją jest malarstwo i stara się tym zarazić mieszkańców Makowa. Robi Ti nie tylko przez szeroką edukację plasty6czną dzieci i młodzieży, ale także poprzez organizowanie plenerów malarskich, na które ściąga wielu uznanych artystów. Był kuratorem trzech plenerów malarskich odbywających się pod hasłem „Z Makowem w tle”i ciągle ma nadzieję, że tego rodzaju inicjatywa będzie miała charakter cykliczny i na stałe wpisze się do makowskiego kalendarza imprez kulturalnych.
Za swoją twórczą pracę otrzymał następujące medale i wyróżnienia: Brązowy, Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi, Odznakę Zasłużonego Działacza Kultury dla woj. Ostrołęckiego, Odznakę Zasłużonego Działacza PCK, dwa razy Nagrodę Kuratora Oświaty oraz Nagrodę Ministra. Ceni też sobie bardzo wysokie odznaczenie łowieckie, które otrzymał jako prezes Koła Łowieckiego w Gąsewie. Pan Janusz Żerański jest postacią znaną w Makowie, cieszy się duży6m uznaniem i szacunkiem lokalnej społeczności. To postać, która na stałe wrosła w makowską oświatę, kulturę i sztukę, dla której tak wiele zrobił. W tych dziedzinach jest prawdziwym autorytetem.
Uchwałą nr XXXV/213/2009 Rady Miejskiej w Makowie Mazowieckim z dnia 28 maja 2009 roku został odznaczony odznaką "Za zasługi dla miasta Makowa Mazowieckiego".
